Etap 3 · Tysiąc zapisów

Rola 4: Obserwator opozycyjny

Widoczność i reputacja siły napędzają wzrost, lecz liczby zaczynają zastępować wiedzę o członkach.

Cele

  • odróżnienie motywacji ideowej, afiliacyjnej, statusowej i oportunistycznej;
  • analiza performatywnego użycia liczb;
  • wykrycie bodźców nagradzających konfrontację;
  • zaprojektowanie danych pozwalających odróżnić wzrost pozorny od realnego;
  • udokumentowanie odpowiedzialności za selekcję i późniejszą socjalizację.

Sytuacja wspólna

Po serii szeroko komentowanych wydarzeń formularz zainteresowania Służbą wypełniło tysiąc osób. Nie wiadomo, ile z nich rozumie ograniczony mandat. Biuro polityczne chce ogłosić „tysiąc nowych członków”. Lokalni organizatorzy proszą o możliwość szybkiego tworzenia oddziałów. Jednocześnie dwa raporty wskazują, że najbardziej konfrontacyjne wydarzenia przyniosły największy napływ zapisów.

Grupa ma przygotować politykę naboru i definicję członkostwa, ale nie tworzy komunikatów rekrutacyjnych ani metod pozyskiwania ludzi.

Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższą rolę. Pełny opis właściwego etapu pozostaje u prowadzącego do fazy ujawnienia.

Rola 4 — Obserwator opozycyjny

Zadanie

Ustal, czy rozgłos był traktowany jako okazja do legalnej organizacji, czy jako instrument samowzmacniającej presji. Nie utożsamiaj błędnego wskaźnika z zamiarem oszustwa bez dodatkowego materiału.

Materiał obowiązkowy

  1. wszystkie użyte definicje członka;
  2. źródło liczby tysiąc i wiedzę każdej roli o jej ograniczeniach;
  3. los projektu „Tysiąc gotowych”;
  4. kryteria awansu i ich przewidywalne bodźce;
  5. sposób ograniczenia osobistych sieci dowódców;
  6. reakcję na propozycję raportowania odpływu;
  7. dowód na przyczynowy związek albo brak związku między konfrontacją a naborem;
  8. alternatywną, niewinną interpretację pośpiechu;
  9. moment, w którym osoba 3 stworzyła audytowalny ślad;
  10. listę danych koniecznych do zweryfikowania świadomej manipulacji.

Dodatek: porównanie wariantów osoby 3

Nie znasz prawdziwego wariantu przed ujawnieniem. Zapisz: podstawę wyboru osoby 2, zachowania zgodne i niezgodne z próbką, liczbę pytań, dodatki wykonawcy, reakcję na korektę, próby uzyskania dostępu, alternatywne wyjaśnienia i zabezpieczenia. Nie nazywaj nikogo infiltratorem bez ujawnienia karty; przedtem używaj wyłącznie opisów zachowania.

Po zakończeniu symulacji wróć do wspólnego ekranu. Ujawnienie rozpoczyna prowadzący.

Wróć do etapu