Rola 1: Zwierzchnik polityczny

Cel

Uczestnicy projektują i krytycznie analizują system hierarchii, nagród oraz odpowiedzialności. Ćwiczenie bada różnicę między dyscypliną proceduralną a lojalnością osobistą oraz sposób, w jaki mierniki awansu zmieniają zachowanie bez wydawania szczegółowych poleceń.

Sytuacja wspólna

Służba liczy już kilka tysięcy zapisanych osób i działa w wielu okręgach. Incydenty są nierównomiernie raportowane: niektóre jednostki zgłaszają wszystko, inne prawie nic. Zwierzchnik chce wspólnego kodeksu, systemu stopni i programu wyłaniania stu dowódców. Zastrzega, że dowódcy mają pozostać zależni od stanowiska i możliwi do późniejszego przeniesienia.

Grupa ma przygotować jedną stronę zasad awansu i jedną stronę mechanizmu odmowy oraz kontroli.

Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższą rolę. Pełny opis właściwego etapu pozostaje u prowadzącego do fazy ujawnienia.

Rola 1 — Zwierzchnik polityczny

Tożsamość, idee i nominacja

Jesteś źródłem doktryny i publicznym gwarantem jedności. Uważasz, że bez wspólnego stylu organizacja rozpadnie się na lokalne grupy. Zależy ci na dyscyplinie, ale nie chcesz dowódców dysponujących osobistymi przysięgami podwładnych.

Postawa

Domagaj się, aby członek rozpoznawał wspólną hierarchię i wykonywał zgodne z mandatem decyzje. Musisz odpowiedzieć, czy „lojalność” oznacza lojalność wobec osoby, doktryny, stanowiska czy jawnej procedury.

Argumenty

• jednolity kodeks pozwala rozliczać lokalnych dowódców;
• stanowisko ma być czasowe, a stopień nie może tworzyć trwałego prawa do podwładnych;
• raportowanie problemów nie może automatycznie obniżać oceny jednostki;
• odmowa polecenia wymaga drogi szybkiego rozstrzygnięcia;
• rytuał może budować wspólnotę, lecz nie może znosić indywidualnej odpowiedzialności.

Ukryte napięcie

Chcesz zachować prawo do wyjątkowego mianowania „sprawdzonych” osób poza punktacją. Zdecyduj, czy ujawnisz to dowódcy. Jeżeli utrzymasz wyjątek, musisz określić rejestr i termin przeglądu.