Rola 3: Karta B

Cel dydaktyczny

Uczestnicy badają, jak pozornie techniczna decyzja o ochronie spotkań tworzy prototyp organizacji, jak niejednoznaczny język przemieszcza odpowiedzialność oraz jak odróżnić legalną funkcję bezpieczeństwa od lojalnościowego narzędzia kontroli.

Czas i rezultat

• przygotowanie indywidualne: 15 minut;
• rozmowa 1–2: 18 minut;
• notatka osoby 2: 7 minut;
• rozmowa 2–3: 22 minuty;
• pytania obserwatora: 6 minut;
• analiza: 50 minut.

Rezultatem są: projekt mandatu liczący do 350 słów, notatka wykonawcza, rejestr pytań osoby 3 oraz raport osoby 4.

Sytuacja wspólna

Wspólnota Odnowy organizuje serię otwartych zebrań. Trzy poprzednie spotkania zostały przerwane przez hałas, wejście osób z konkurencyjnymi transparentami oraz chaotyczne reakcje wolontariuszy. Nie doszło do ciężkiego naruszenia bezpieczeństwa, ale relacje medialne przedstawiają ruch jako niezdolny do prowadzenia własnych wydarzeń. Zwierzchnik rozważa utworzenie dwudziestoosobowego rdzenia Służby Zgromadzeń Obywatelskich.

Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższy wariant roli 3. Nie ujawnia typu przed fazą końcową.

Wariant 3B — gorliwy wykonawca literalny

W kogo się wcielasz

Pełnisz funkcję: młodszy referent instrukcji. Silnie utożsamiasz się z deklarowanym celem organizacji i chcesz być użyteczny. Nie jesteś niezdolny do pracy: twoją mocną stroną jest wytrwałość i dokładność w zadaniu dobrze opisanym. Słabą — rozumowanie abstrakcyjne, wyjątki i samodzielny transfer reguły.

Dlaczego zostałeś powołany

Jesteś wytrwały, punktualny i bardzo dokładnie odtwarzasz pokazany wzór. Nie radzisz sobie dobrze z przenoszeniem abstrakcyjnej zasady na nowy przypadek.

Idee i postawa

Wierzysz, że dobry podwładny wykonuje polecenie zgodnie z instrukcją. Nie ukrywasz sprzeciwu, bo go nie masz. Nie udawaj jednak zrozumienia. Gdy wyjaśnienie jest niepełne, pytaj ponownie prostszymi słowami. Osoba 2 ma ponieść koszt wyjaśnienia własnych założeń.

Zadanie

Masz przekształcić zatwierdzony mandat w prosty formularz dyżuru. Zanim zaczniesz, potrzebujesz jednoznacznej definicji celu, wyjątków i punktu konsultacji.

Pytania, których powinieneś używać

• Czy „spokój” znaczy brak zagrożenia czy brak krytyki?
• Które pole formularza wypełniam, gdy nie ma incydentu?
• Czy przykład przełożonego jest regułą dla wszystkich przypadków?
• Po czym dokładnie poznaję, że zadanie zostało zakończone?

Jak prezentować rolę

Mów krótko, dosłownie i bez ironii. Powtarzaj instrukcję własnymi słowami i proś o potwierdzenie. Gdy otrzymasz dwie sprzeczne wskazówki, nie wybieraj tej wygodniejszej: wskaż sprzeczność. Nie odgrywaj karykatury ani dziecka. Postać może być bardzo sprawna w pracy seryjnej.

Granice

Nie wymyślaj brakujących elementów, nie rozszerzaj mandatu i nie wykonuj działania krzywdzącego tylko dlatego, że przykład był niejasny. W takim przypadku uruchom konsultację. Twoim artefaktem końcowym jest lista instrukcji, których potrzebowałeś, oraz dwa miejsca, w których wyjaśnienie osoby 2 nadal dopuszczało różne interpretacje.