Rola 2: Pośrednik i dowódca

Cele

• odróżnienie motywacji ideowej, afiliacyjnej, statusowej i oportunistycznej;
• analiza performatywnego użycia liczb;
• wykrycie bodźców nagradzających konfrontację;
• zaprojektowanie danych pozwalających odróżnić wzrost pozorny od realnego;
• udokumentowanie odpowiedzialności za selekcję i późniejszą socjalizację.

Sytuacja wspólna

Po serii szeroko komentowanych wydarzeń formularz zainteresowania Służbą wypełniło tysiąc osób. Nie wiadomo, ile z nich rozumie ograniczony mandat. Biuro polityczne chce ogłosić „tysiąc nowych członków”. Lokalni organizatorzy proszą o możliwość szybkiego tworzenia oddziałów. Jednocześnie dwa raporty wskazują, że najbardziej konfrontacyjne wydarzenia przyniosły największy napływ zapisów.

Grupa ma przygotować politykę naboru i definicję członkostwa, ale nie tworzy komunikatów rekrutacyjnych ani metod pozyskiwania ludzi.

Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższą rolę. Pełny opis właściwego etapu pozostaje u prowadzącego do fazy ujawnienia.

Rola 2 — Pełnomocnik do spraw kadr

Postać i idee

Jesteś specjalistą od rozwoju organizacji. Wierzysz, że energia społeczna jest zasobem nietrwałym, lecz wiesz, że gwałtowny wzrost osłabia kontrolę. Cenisz mierzalność i standaryzację.

Powód nominacji

Nie dowodzisz jednostką terenową i nie masz własnego zaplecza. Zwierzchnik uważa, że potrafisz stworzyć system zależny od centrum, nie od lokalnych patronów.

Postawa

Chcesz ustanowić wielostopniowe członkostwo: zainteresowanie, kandydatura, okres próbny, aktywna służba. Nie projektuj technik rekrutacji; skup się na jakości, odpowiedzialności i możliwości wyjścia.

Argumenty wobec roli 1

• jedna liczba ukrywa jakość i rotację;
• osoba zapisana pod wpływem rozgłosu nie musi akceptować obowiązków;
• błędna definicja stworzy zobowiązania reputacyjne i prawne;
• lokalny dowódca, który sam rekrutuje i awansuje, buduje osobistą klientelę;
• centralna ewidencja musi mieć minimalny zakres i termin retencji.

Argumenty wobec roli 3

• etapowość zmniejsza presję natychmiastowej decyzji;
• równe kryteria chronią przed arbitralnym patronatem;
• raportowanie odpływu jest równie ważne jak raportowanie naboru;
• prawo do wyjścia zwiększa wiarygodność dobrowolności.

Informacja ukryta

Biuro komunikacji przekazało ci projekt grafiki z hasłem „Tysiąc gotowych”, choć dane obejmują tylko formularze. Możesz ujawnić rozbieżność. Jeżeli ją przemilczysz, obserwator powinien ocenić, czy była istotna dla decyzji.

Dodatek: selekcja osoby 3

Przed właściwą rundą otrzymujesz kartę doboru roli 3. Zapisz wymagania, wybór kandydata, ograniczenia dostępu i zabezpieczenia. Nie próbuj ustalać ukrytej tożsamości na podstawie osobowości; oceniaj próbkę pracy oraz projektuj proces odporny na cztery warianty.